Nieuwe pagina 1

Delven en bewerken

Inleiding Geschiedenis Delven en bewerken Kenmerken Diamant A.B.C.

Er staan verschillende soorten mijnen, zoals de zogeheten diamantpijpen (verticaal) en de alluviale mijnen (horizontaal)

Bergen verzetten voor één diamant.


In sommige streken, zoals in Afrika en Siberië, wordt diamant aangetroffen in de pijpen van uitgedoofde vulkanen. De ontginning van deze diamanthoudende pijpen begint met het afgraven van de oppervlakte. Zo ontstaat een open mijn		Wanneer de opgravingen te diep gaan om van bovenaf te worden uitgevoerd, boort men evenwijdig aan de pijp een schacht, van waar uit horizontale tunnels in de richting van de diamanthoudende erts wordt gegraven. Gemiddeld moet men 50 ton kimberliet (gestolde diamant - houdende lava) delven om een diamant te vinden, die- wanneer hij eenmaal geslepen is- één steen van een karaat oplevert. Een verhouding van één op 250 miljoen! Het delven van diamant vraagt derhalve aanzienlijke financiële en industriële middelen.		Waar in de loop der eeuwen de vulkaan geleidelijk door erosie werden afgebrokkeld, zijn de vulkanische resten door rivieren naar zee meegevoerd. In sommige streken, bijvoorbeeld in Sierra Leone, is langs de rivier diamant bedolven onder een laag onvruchtbare aarde en kiezel (in alluviale afzettingen). Het uitgraven wordt daar met de hand gedaan. In andere streken gebruikt men enorme machines om de alluviale diamanten te delven.

De Central Selling Organization.

Over het algemeen bezit slechts 20% van de diamanten die worden gedolven een kwaliteit, die geschikt wordt geachte voor het zetten van juwelen. De overige 80% is bestemd voor industriële toepassingen. Het meer en deel van de ruwe diamanten wordt op de markt gebracht door de Central Sellling Organization (C.S.O) In het hoofdkantoor te Londen worden de diamanten gesorteerd, ingedeeld en getaxeerd en vervolgend verkocht aan slijpers eb handelaren over uit de gehele wereld.

Bij de C.S.O worden de ruwe diamanten gesorteerd in meer dan 5.000 categorieën. Daarna worden ze verkocht op verkoopdagen ‘zichten’ of ‘sights’ genoemd, die 10 maal per jaar in Londen worden gehouden. De financiële reserves stellen deze organisatie in staat de tijdelijk prijs schommelingen op de diamant markt op te vangen. Door een strategische marketing wordt een stabiele wereld diamantverkoop verzekerd.

Schoonheid wordt geopenbaard.

Ruwe diamanten schitteren lang niet altijd. De Indiërs polijsten ze indertijd alleen maar en slepen er pas facetten aan, als er te grote onvolmaaktheden aan zaten, die afbreuk deden aan de glans. Door de ervaring die de verschillende generaties diamant bewerkers in de loop de eeuwen hebben opgedaan, wordt de schoonheid van elke diamant optimaal aan het licht gebracht. Het slijpen vraagt, al naar gelang de grote, enige uren tot zelfs enkele maanden. Er mag geen enkele fout worden gemaakt. De kunst van het slijpen wordt in talrijke lande beoefend. De voornaamste slijpcentra zijn Antwerpen, New York, Tel Aviv en Bombay. Ook Amsterdam kent een oude en op hoog niveau staande slijptraditie.

Door het slijpen van de diamant tot de uiteindelijke vorm kan de ruwe steen soms wel 50% van zijn gewicht verliezen. Het is aan de slijper om te beslissen welke vorm hij aan de diamant geeft om de schoonheid ervan het beste laten uitkomen. Dit onderzoek kan soms enkele weken vergen.

Menselijke kennis en machinale precisie.

Het aftekenen. De aanwijzingen voor de bewerking wordt met Oost-Indische inkt op de steen aangebracht. De slijper moet met kennis van zaken de beste vorm kiezen. Zijn doel is een optimale slijpvorm te vervaardigen, met zo min mogelijk gewichtsverlies en zo groot mogelijke zuiverheid.
Het kloven. Zoals hout een nerf heeft, kent een diamant een ‘was’, die samenhangt met de kristalstructuur. Als de ruwe diamant is ingekerfd door de punt van een andere diamant, plaatst de klover daar zijn kloversmes op en geeft een korte slag met de klovershamer. Dan slijt de diamant in tweeën langs het kloofvlak
Het zagen. Een andere bewerkingsmethode is het zagen, waarbij de diamant loodrecht op het kloofvak wordt gedeeld. . Het zagen geschied d.m.v. fosfor - bronzen - schijfjes, die 4.500 tot 6.500 t.p.m. maken en waarvan de rand geïmpregneerd is met olie en diamantpoeder. Er is gemiddeld 8 uur nodig om een ruwe diamant van één karaat in tweeën te zagen.
Het snijden. Het snijden geeft de steen na het kloven of zagen de gewenste grondvorm. Aangezien alleen diamant een andere diamant kan bewerken, wordt deze vorm verkregen door het schuren van de diamant tegen een andere diamant.
Het slijpen. De steen wordt vervolgens in een speciale tang gevat, en op een gietijzeren slijpschijf geplaatst, die bedekt is met olie en diamantpoeder. Door deze bewerking ontstaan facetten op de diamant, die hem zo schitterend maken